หลังจากที่จบภารกิจแล้ว ในช่วงเที่ยงของวันนั้น ทั้งสองก็ได้มานั่งพักกินอาหารอยู่ที่ร้านอาหารภายในหมู่บ้านบอนเต้
เนียมิ: นี่ มิมิจัง
มิมิ: อะไรเหรอ?
เนียมิ: เธอคิดว่าคนอย่างฉันจะมีแฟนกับเค้าได้งั้นเหรอ?
มิมิ: เออ... ถ้าเอาตามคำทำนายของสเตลล่าละก็ คิดว่าน่าจะได้อยู่นะ..? แล้วทำไมอยู่ๆ เธอถึงถามเรื่องแบบนั้นล่ะ?
เนียมิ: คือฉันคิดว่าคนนิสัยแมนๆ อย่างฉัน คงไม่มีใครสนใจได้อยู่แล้วหรอกนะ
มิมิ: มันก็ไม่แน่นะ เพราะคนที่มีรสนิยมด้านความรักแบบแปลกๆ ก็มีอยู่เยอะเหมือนกัน
เนียมิ: แต่ว่าฉันไม่เคยมีความโรแมนซ์หรือเรื่องความรักอยู่ในหัวแบบเธอเลยนะ เพราะฉะนั้น เมื่อถึงตอนนั้นจริงๆ เธอช่วยแนะนำอะไรเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ให้หน่อยได้รึเปล่า?
มิมิ: แน่นอน ได้อยู่แล้วล่ะ ^_^
เนียมิ: ขอบใจนะ มิมิจัง! เธอนี่ช่างเหมือนพี่สาวฝาแฝดที่พึ่งพาได้จริงๆ (^U^)
แล้วจากนั้นทั้งสองก็รับประทานอาหารกันตามปกติ
เวลาต่อมาหลังจากที่ทานเสร็จแล้ว ในขณะที่ทั้งสองเดินออกมาหน้าร้าน ทั้งสองก็ได้พบกับวัยรุ่นชายสองคน
ไทม์เมอร์: อ้าว!! เนียมิจัง!!
เนียมิ: ไทม์เมอร์!!
แล้วทั้งสองฝ่ายก็เดินเข้ามาหากัน
ไทม์เมอร์: เธอมาทำอะไรที่เมืองนี้เหรอ?
เนียมิ: มาทำภารกิจล่าสแตมป์กันน่ะ ☆(^-゜)
"เดี๋ยวก่อนสิไทม์เมอร์ นายรู้จักกับเด็กคนนี้ด้วยเหรอ?"
ไทม์เมอร์: ก็.. นิดหน่อยน่ะ แฮะๆๆ ^_^
ไทม์เมอร์เกาหัวตัวเอง
มิมิ: แล้วคนที่มากับไทม์เมอร์ด้วยคือใครเหรอคะ?
"อ่อ! ผมชื่อ "ไอซ์" (ice) เป็นผู้จัดการส่วนตัวของไทม์เมอร์เอง ยินดีที่ได้รู้จักนะ"
เนียมิ: ผู้จัดการส่วนตัว..? ไม่จริงหรอกมั้ง อย่ามาล้อกันเล่นเลย
เนียมิไม่เชื่อว่าไอซ์เป็นผู้จัดการส่วนตัวจริงๆ เพราะเห็นว่าเขาอยู่ในวัยเดียวกับไทม์เมอร์นั่นเอง
ไอซ์: จริงแท้แน่นอน! ถึงผมจะอยู่ในวัยเดียวกับไทม์เมอร์ก็เถอะ แต่เห็นแบบนี้ผมก็มีความสามารถด้านดนตรีสูงนะครับ♪
เนียมิ: เอาล่ะๆ ฉันเชื่อแล้วก็ได้ ( ̄_ ̄|||)
มิมิ: แล้วตอนนี้ไทม์เมอร์หาน้องสาวเจอแล้วรึยัง?
ไทม์เมอร์: ยังเลยครับ และตอนนี้พวกผมเองก็เริ่มทำภารกิจล่าสแตมป์แล้วเหมือนกัน เพราะตามกฎของป๊อปปินมิวสิกแล้ว หากยังไม่ผ่านการทดสอบกับป๊อปปินลีดเดอร์ ก็จะยังไม่สามารถเดินทางไปเมืองอื่นได้น่ะ
เนียมิ: อ๋อ แบบนี้เอง พวกนายก็เลยมาที่เมืองนี้เพื่อหาภารกิจทำกันสินะ
ไอซ์: จริงด้วยสิ! ไหนๆ ก็ได้เจอกับพวกเธอแล้ว ผมขอลองดวลด้วยหน่อยสักเพลงจะได้รึเปล่า?
เนียมิ: ได้สิ จัดมาเลย!
===== POP'N BATTLE =====
Mimi/Nyami vs ice
Extreme Z4 - Forte Escape
===== END BATTLE =====
ผลการแข่งขัน มิมิกับเนียมิ เป็นฝ่ายชนะ
หลังจากที่ไอซ์เป็นฝ่ายแพ้ อยู่ๆ เขาก็ทำการเขวี้ยงเกียร์ของตัวเองทิ้งลงพื้นอย่างแรงจนเกียร์แตกออกเป็นเสี่ยงๆ ทำเอา มิมิ เนียมิ ถึงกับตกใจ
ไอซ์: อ่ะ! (⊙﹏⊙) โทษทีนะ พอดีผมหัวร้อนไปหน่อย แฮะๆ (* ̄▽ ̄*)ブ
ไอซ์กลับมาอารมณ์ดีอย่างรวดเร็วพร้อมกับเกาหัวตัวเอง
มิมิ: เมื่อกี้มันอะไรกันน่ะ...?
มิมิยังคงตกใจไม่หาย
ไทม์เมอร์: ปกติเวลาเขาโกรธก็มักจะเป็นแบบนี้ประจำอยู่แล้วล่ะ ไม่มีอะไรหรอก ^_^
ไอซ์: ถ้างั้นตอนนี้พวกเราขอตัวไปหาภารกิจทำกันต่อแล้วนะ แล้วเจอกันใหม่!
แล้วพวกเขาทั้งสองก็เดินจากไป
เนียมิ: บ๊ายบายจ๊ะ ( ̄_ ̄|||)
มิมิ: เอาเป็นว่าตอนนี้พวกเราเองก็ไปหาภารกิจทำกันต่อเหมือนกันดีกว่านะ
เนียมิ: อือ!!
--------------------------------------------------------------------------------
--------------------------------------------------------------------------------
จากนั้นทั้งสองจึงเดินสำรวจหมู่บ้านเพื่อหาภารกิจต่อไปทำ
และในระหว่างนั้นทั้งสองก็ไปเจอกับบุคคลท่าทางน่าสงสัยคนหนึ่ง
เนียมิ: Σ( °_°) นั่นมันใครกันน่ะ ดูท่าทางแปลกๆ จัง
มิมิ: อาจจะมีภารกิจอะไรก็ได้นะ ลองเข้าไปดูกันเถอะ!
แล้วทั้งสองจึงเข้าไปหาบุคคลท่านนั้น
มิมิ: สวัสดีค่ะ!!
"อ่ะ! พวกเธอคือ...?"
เนียมิ: พวกเราคือ มิมิ กับ เนียมิ ค่ะ มีอะไรให้พวกเราช่วยไหมคะ?
"อ๋อ! พวกเธอเองเหรอ ที่เค้าร่ำลือกันจากคดีในเมืองหลวง ผมชื่อ "โรบินจอนท์" (Robin John) เป็นนักโบราณคดี เรียกสั้นๆ ว่า "โรบิน" ก็ได้ ยินดีที่ได้รู้จักนะ ฉันมีเรื่องอยากให้พวกเธอช่วยอยู่พอดีเลยล่ะ"
มิมิ: อะไรเหรอคะ?
แล้วโรบินก็นำเอกสารเก่าๆ ฉบับหนึ่งออกมาให้ทั้งสองดู
เนียมิ: นี่มัน...
โรบินจอนท์: เป็นเอกสารโบราณที่ผมขุดเจอมาจากแถวๆ นี้น่ะ
เนียมิ: เอกสารโบราณ??
โรบินจอนท์: อืม! ตอนนี้ผมกำลังไขปริศนาเกี่ยวกับเอกสารชิ้นนี้อยู่ พอจับใจความได้ว่าเป็นเอกสารที่บอกเกี่ยวกับสมบัติที่ซ่อนอยู่ในซากโบราณป๊อปปิน และได้ยินมาว่าที่ "ดันเจี้ยนซากโบราณป๊อปปิน" มี "กล่องประหลาด" ซุกซ่อนอยู่ ซึ่งภายในกล่องนั้นมีเอกสารลับที่เกี่ยวข้องกับเอกสารฉบับนี้อยู่ด้วย บางทีถ้าเราเอาเอกสารนั้นมาได้ อาจจะบอกอะไรเกี่ยวกับปริศนานี้ก็ได้
เนียมิ: งั้นหมายความว่างานที่จะให้พวกเราทำก็คือ...?
โรบินจอนท์: ไปเอา "เอกสารลับ" มาจาก "กล่องประหลาด" ที่อยู่ภายในดันเจี้ยนซากโบราณป๊อปปินกลับมาให้ได้ แต่ว่าการจะเปิดกล่องนั้นได้ ดูเหมือนว่าพวกเราจะต้องหา "ชิ้นส่วน" มารวมกันเป็นกุญแจที่ใช้สำหรับเปิดกล่องอีกทีนะ
มิมิ: ชิ้นส่วน งั้นเหรอคะ
โรบินจอนท์: ใช่ ชิ้นส่วนที่จะใช้รวมเป็นกุญแจมีทั้งหมด 3 ชิ้น และชิ้นส่วนที่ว่านี้ ฉันได้ยินมาว่าชิ้นแรกอยู่กับไกด์ประจำหมู่บ้าน ชิ้นที่สองอยู่กับนักดูดวง และชิ้นสุดท้าย... รู้สึกจะซ่อนอยู่ในวิหารโบราณ
เนียมิ: อ๋อ! รู้แล้ว ชิ้นแรกอยู่กับ "ชาเรียห์" ชิ้นที่สองอยู่กับ "สเตลล่า" และสุดท้าย เราต้องกลับไปที่วิหารโบราณนั่นอีกครั้งหนึ่งน่ะ
มิมิ: อืม! ใช่เลยล่ะ แต่ดีนะที่เราเคยไปหาพวกเค้าก่อนแล้ว ไม่อย่างนั้นคงต้องตามหากันอีกนานเลยล่ะ ^_^
เนียมิ: เออ... แล้วชิ้นที่อยู่ในวิหารโบราณ พอจะบอกใบ้หน่อยได้หรือเปล่าว่ามันอยู่ตรงจุดไหนของที่นั่น?
โรบินจอนท์: เออ... ถ้านับจากทางเข้าแล้วเดินตรงไปเรื่อยๆ จนเจอทางแยก 3 ทาง ให้เลี้ยวไปทางซ้ายนะ แต่ต่อจากนั้นผมไม่ทราบอะไรอีกแล้ว รู้แต่เพียงมันอยู่ในทางนั้นแหละ
เนียมิ: โอเค! ถ้างั้นพวกเราขอตัวไปก่อนแล้วนะคะ!
โรบินจอนท์: อืม! โชคดีล่ะ

มิมิ/เนียมิ: ไปลุยกันเลย!! (^_-)/☆\(-_^)
จากนั้นทั้งสองจึงเดินทางไปหา ชาเรียห์ และ สเตลล่า ตามลำดับ เพื่อขอ "ชิ้นส่วนประหลาด" และได้รับชิ้นส่วนมาแล้วเรียบร้อย เหลือเพียงชิ้นสุดท้าย...
--------------------------------------------------------------------------------
ณ วิหารโบราณ
ทั้งสองได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง ซึ่งแน่นอนว่า มิมิยังคงเดินเอามือเกาะไหล่ของเนียมิอยู่ด้านหลังด้วยความระแวงเหมือนเดิม
มิมิ: เนียมิจัง.. ถึงแม้ตอนนี้พวกเราจะแปลงร่างได้แล้วก็จริง แต่ฉันก็ยังรู้สึกกลัวที่มืดๆ แบบนี้อยู่ดี >︿<
มิมิกล่าวด้วยเสียงที่สั่นไปด้วยความกลัว ส่วนเนียมิก็แอบอมยิ้มกับคำพูดของมิมิเล็กน้อย
และเมื่อเดินมาจนถึงทางแยกแล้ว
เนียมิ: คราวที่แล้วพวกเราได้ กำไลป๊อปเปอร์ส มาจากทางตรงกลางใช่มั้ย คราวนี้เราจะไปทางซ้ายกัน!
แล้วทั้งสองก็เดินเข้าไปยังห้องทางซ้าย
เมื่อเดินเข้ามาไม่นานก็พบว่าเป็นห้องขนาดใหญ่ แต่ยังไม่กว้างมากเท่ากับห้องทางตรงกลางที่เคยเข้ามาก่อนหน้านี้
เนียมิ: อืม... รู้สึกเหมือนเราจะเริ่มมาเจอทางที่ซับซ้อนขึ้นแล้วแฮะ หวังว่าคงไม่หลงทางหรอกนะ?
แล้วจากนั้นทั้งสองก็เดินหน้าสำรวจต่อไป โดยภายในเส้นทางนี้มีห้องและทางเดินต่างๆ อยู่หลายทาง จนทำให้เนียมิต้องงัดสัญชาติญาณความเป็นแมวด้วยการนำเทียนมาปักไว้ตามจุดที่กำลังเดินไป เพื่อป้องกันหลงทาง
มิมิ: เนียมิจัง เธอพบเทียนมาด้วยเหรอ (เพิ่งรู้นะเนี่ย)
เนียมิ: อืม! พอดีเห็นว่าพวกเราต้องกลับมาที่นี่อีก ก็เลยเอาเทียนมาด้วยน่ะ (กันหลงทาง)
และหลังจากที่เดินสำรวจมาได้พักใหญ่ ในที่สุดพวกเธอก็ได้พบกับห้องเล็กๆ ห้องหนึ่ง ซึ่งตรงหน้ามีหีบวางอยู่
เนียมิ: เจอหีบแล้วล่ะ!! (★‿★)
จากนั้นเนียมิก็วิ่งเข้าไปเปิดหีบที่วางอยู่ตรงหน้า
มิมิ: เดียวก่อน เนียมิจัง! มันอาจจะ...
มิมิพยายามห้ามเนียมิ แต่ก็สายไปแล้ว เนียมิได้ทำการเปิดหีบออกมาเป็นที่เรียบร้อย
และทันทีที่หีบถูกเปิดออก ปากหีบก็เต็มไปด้วยแสงสว่าง แล้วก็เหมือนมีแรงลมบางอย่าง ดูดเนียมิให้เข้าไปในหีบนั้น
เนียมิ: เหวอ! (⊙_⊙;) อ้ากกกกกกกก!!!!!
เนียมิร้องเสียงหลง
มิมิ: เนียมิจัง!!
แล้วจากนั้นมิมิก็เข้ามาพยายามดึงตัวเนียมิให้หลุดออกจากหีบ แต่ก็ไม่สามารถสู้กับแรงดึงดูดได้ จนในที่สุดร่างของทั้งสองก็ถูกดูดเข้าไปในหีบนั้น แล้วจากนั้นฝาหีบก็ถูกปิดลงราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
--------------------------------------------------------------------------------
เวลาต่อมา เมื่อทั้งสองรู้สึกตัวจึงค่อยๆ ลุกขึ้นมา
เมื่อทั้งสองมองไปรอบๆ พบว่าทั้งคู่เหมือนอยู่ในห้วงมิติแห่งหนึ่งที่เต็มไปด้วยดวงดาวมากมาย
เนียมิ: ที่นี่มันที่ไหนกัน...
และเมื่อลงมองที่ด้านล่างของตัวเอง พบว่าจุดที่กำลังยืนอยู่นั้นไม่มีพื้นแต่อย่างใด รอบตัวของพวกเธอ 360 องศาเป็นห้วงอวกาศที่มีแต่ดวงดาว
มิมิ: ไม่มีพื้นแฮะ เหมือนกับว่าเรากำลังลอยอยู่เลย หรือว่าพวกเราจะ... >﹏<
"ในที่สุด ก็หาสถานที่ลับเจอจนได้สินะ"
อยู่ๆ ก็มีเสียงเด็กผู้ชายคนหนึ่งเรียกเข้ามาในหูของทั้งสอง ซึ่งเสียงนั้นเป็นเสียงเดียวกับที่เคยเรียกพวกเธอมาแล้วเมื่อครั้งก่อนๆ
เนียมิ: เสียงนั่นมัน...!
แล้วจากนั้นทั้งสองจึงพยายามมองหาต้นทางของเสียง และเมื่อมองหันไปมาอยู่หลายครั้ง ในที่สุดทั้งสองก็ได้พบกับบุคคลที่เป็นเจ้าของเสียงปริศนาจากครั้งก่อน
มิมิ: ไม่จริง นั่นมัน...
บุคคลที่พวกเธอเห็นเป็นเด็กวัยรุ่นชายสวมหมวกและแว่นกันแดดสีน้ำเงิน ซึ่งเขาผู้นั้นก็คือ...
มิมิ/เนียมิ: MZD !!
มิมิกับเนียมิตะโกนออกมาพร้อมกัน
MZD: ฮ่าๆ ไม่ได้เจอกันตั้งนานเลยนะ
เนียมิ: ไม่จริงน่ะ คุณตายไปแล้วไม่ใช่เหรอ??
MZD: ก็ใช่นะ แต่ว่า... ตัวฉันที่เห็นอยู่ตอนนี้ ไม่ใช่ MZD ที่พวกเธอรู้จักหรอกนะ
มิมิ: หมายความว่ายังไง?
MZD: ก็เพราะว่า MZD ที่พวกเธอรู้จักน่ะ เป็นร่างจำแลงที่ฉันสร้างขึ้นมาอีกทียังไงล่ะ (ที่เป็นประธานบริษัทเกม PONAMI)
จากคำตอบนี้ทำให้มิมิถึงกับงงเล็กน้อย แต่ท่าทางเนียมิจะจับใจความได้ เนียมิจึงตอบกลับไป
เนียมิ: อ๋อ.. อย่างนี้เอง แสดงว่าร่างของคุณที่อยู่ตอนนี้ ก็คือตัวจริงสินะ?
MZD: Yes! ถูกต้อง ตัวจริงของฉันมาจาก "โลก AC" และโลกที่พวกเธออยู่ในตอนนี้ก็คือ "โลก CS" ที่ฉันสร้างขึ้นมาให้ใหม่ยังไงล่ะ
มิมิ: โลก AC? โลก CS เหรอ? มันคืออะไรกันแน่??
มิมิงุนงงมากความเดิม
MZD: อืม... ดูเหมือนว่าพวกเธอจะเป็น มิมิ เนียมิ ที่เป็นคนละคนกับโลก AC จริงๆ ด้วยสินะ งั้นเดี๋ยวฉันจะเล่า "ความจริง" ทั้งหมดให้ฟังแล้วกัน
[เพลงประกอบ glory day (JHS Remix) - JHS]
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว... ดินแดน AC กับ CS นั้นเคยอยู่บนโลกเดียวกันมาก่อน โดยที่เทวทูตสองตนของฉันคือ "?" (ฮาเตนะ) จะรับหน้าที่ดูแลดินแดน AC ส่วน "!" (คันตัน) รับหน้าที่ดูแลดินแดน CS จนกระทั่งเวลาผ่านไปหลายปี เผ่าพันธุ์ CS เกิดการเจริญอย่างรวดเร็วผิดปกติ ซึ่งหากปล่อยไว้คันตันจะมีพลังอำนาจเหนือกว่า MZD ผู้เป็นพระเจ้าเสียเอง เช่นนั้น ฮาเตนะจึงหยุดยั้งคันตันเอาไว้ด้วยการแยกดินแดนออกเป็นสองโลก คือการสร้างดาวเคราะห์ดวงใหม่สำหรับดินแดน CS โดยเฉพาะขึ้นมาในชื่อ "เมกะเทียร์" แล้วส่งมันไปไว้ยังที่ๆ ห่างไกลจากจักรวาลของโลก AC เป็นระยะทางหลายล้านปีแสง พร้อมกับผนึกคันตันไว้ในดาวเมกะเทียร์ และคันตันก็หลับไหลอยู่ภายใน "เกาะป๊อปปิน" อันเป็นดินแดนผืนเก่าที่ถูกย้ายมาอยู่บนโลกใหม่นี้ตั้งแต่นั้นมา
เนียมิ: แสดงว่าโลกคู่ขนานที่มี "ตัวเราอีกคน" มีอยู่จริงๆ ด้วยสินะ
มิมิ: อืม!
MZD: แต่ทว่าในตอนนี้ คันตันก็ได้ถูก "ใครบางคน" ทำการปลุกให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง และคันตันก็ได้เลือก "ใครบางคน" ที่ว่านั้นให้กลายมาเป็นร่างจำแลงของตนไปซะแล้ว
เนียมิ: หรือจะหมายถึง... เซ?
MZD: ถูกต้องแล้ว! แต่ฉันไม่รู้หรอกนะว่า "ใครบางคน" ที่ว่านั้นคือใคร
มิมิ: แล้วเสียงกระซิบที่พวกเราได้ยินเมื่อครั้งก่อนหน้านี้ก็คือ...?
MZD: ใช่! ฉันเป็นคนเรียกให้พวกเธอมายังวิหารโบราณ เพื่อมาหา กำไลป๊อปเปอร์ส ยังไงล่ะ และหน้าที่ของพวกเธอในตอนนี้ก็คือการกำจัดคันตันให้หายไปจากโลกนี้ซะ โดยพวกเธอจะต้องเดินทางไปยัง "สุสาน CS" ที่อยู่ใจกลางของเกาะเพื่อไปทำลาย "กลไก" ของมันให้จงได้ และเมื่อนั้นคันตันก็จะหายไปจากโลกนี้อย่างสมบูรณ์ พร้อมกับที่คนๆ นั้นก็จะได้กลับคืนร่างเดิมอีกด้วย
เนียมิ: เหมือนกับที่ชาเรียห์เคยบอกไว้ไม่ผิดเลยล่ะ!
มิมิ: ใช่ๆ
MZD: แต่ฉันจะขอบอกอะไรอย่างหนึ่งเกี่ยวกับป๊อปเปอร์สนะ การแปลงร่างเป็นป๊อปเปอร์สได้ พวกเธอทั้งสองจำเป็นจะต้องอยู่พร้อมกันไม่เช่นนั้นจะไม่สามารถแปลงร่างได้ และชุดของป๊อปเปอร์สจะมีพลังป้องกันพิเศษคือ "เกราะออร่า" โดยเกราะออร่าจะทำหน้าที่รับความเสียหายแทนร่างกาย ทำให้ทนต่อการบาดเจ็บ และเกราะออร่านี้สามารถฟื้นฟูขึ้นมาได้เองหากไม่ถูกโจมตีในระยะเวลาหนึ่ง แต่การแปลงร่างในแต่ละครั้งนั้นจะต้องใช้พลังป๊อปปินออร่าจากกำไลส่วนหนึ่ง หากใช้เวลาอยู่ในร่างป๊อปเปอร์นานเกินไป ป๊อปปินออร่าก็มีสิทธิหมดจนทำให้ไม่สามารถแปลงร่างได้เช่นกัน และการชาร์ตพลังต้องใช้เวลาทั้งคืนเพื่อให้สามารถกลับมาแปลงร่างได้อีกครั้ง เพราะฉะนั้น อย่าใช้พลังอย่างพร่ำเพรื่อ!
มิมิ/เนียมิ: ทราบแล้วค่ะ!!
MZD: ถ้างั้นตอนนี้ก็ได้เวลาที่พวกเธอต้องกลับแล้วล่ะ ขอให้พวกเธอที่อยู่ในโลกนี้โชคดีนะ! (⌐■_■)ノ♪
แล้วจากนั้นทั้งสองก็ถูกวาร์ปกลับมาที่วิหารอีกครั้ง
มิมิ: กลับมาที่เดิมแล้วล่ะ
และเมื่อมองไปตรงหน้า พบว่าไม่มีหีบวางอยู่แล้ว
เนียมิ: หีบหายไปแล้วแฮะ แต่ว่า...
มิมิ: อะไรเหรอ?
เนียมิ: ตอนนี้พวกเราได้ชิ้นส่วนกุญแจชิ้นสุดท้ายมาเรียบร้อยแล้วล่ะ (ได้มาตอนไหนไม่รู้)
มิมิ: ถ้างั้นพวกเราก็รีบกลับไปหาโรบินกันเถอะ!
แล้วจากนั้นทั้งสองก็เดินทางกลับไปหาโรบินเพื่อส่งเควสท์
--------------------------------------------------------------------------------
มิมิ/เนียมิ: กลับมาแล้วค่า!!~
โรบินจอนท์: กลับมากันแล้วเหรอ
เนียมิ: นี่ค่ะ ชิ้นส่วนทั้ง 3 ชิ้น
เนียมิส่งไอเทมเควสท์ให้กับโรบิน
โรบินจอนท์: อืม... เดี๋ยวฉันลองเอาชิ้นส่วนไปประกอบดูก่อนนะ รออยู่ตรงนี้ก่อนแป๊บนึง
แล้วจากนั้นโรบินก็เดินจากไป เพื่อเอาชิ้นส่วนทั้งหมดมาหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว
จากนั้นไม่นานโรบินก็เดินกลับมา พร้อมกับไอเทมเควสท์ชิ้นใหม่
โรบินจอนท์: ประกอบเสร็จเรียบร้อยแล้ว กุญแจสำหรับเปิดกล่อง
เนียมิรับไอเทมเควสท์จากโรบิน
โรบินจอนท์: เอาล่ะ ต่อไปพวกเธอต้องไปยัง "ดันเจี้ยนซากโบราณป๊อปปิน" เพื่อนำกุญแจไปเปิด "กล่องประหลาด" ที่อยู่ในนั้นนะ
มิมิ/เนียมิ: ค่ะ!!
โรบินจอนท์: แต่ก่อนไป ฉันขอเตือนอะไรอย่างหนึ่งนะ ภายในถ่ำนั้นรู้สึกจะมีสัตว์ร้ายพิศดารต่างๆ อาศัยอยู่ด้วย ยังไงพวกเธอก็คอยระวังตัวด้วยแล้วกัน
มิมิ: ห้า!! สัตว์ร้ายพิศดารเหรอ?? ขอยกเลิกภารกิจได้ป๊ะ? >﹏<
เนียมิ: ( ̄_ ̄|||) ไม่ต้องกลัวหรอกมิมิจัง ถ้าพวกเราเจอมันเมื่อไหร่ ก็แค่แปลงร่างเป็นป๊อปเปอร์สแล้วสู้กับมันซะก็หมดเรื่อง
มิมิ: ก็จริงนะ แต่ว่า... ถ้าเกิดพวกเราใช้พลังจนหมดล่ะ??
เนียมิ: ฉันคิดว่าพลังคงไม่หมดง่ายๆ หรอก ตราบใดที่พวกเราไม่อยู่ในร่างป๊อปเปอร์สนานเกินไป ...คิดว่านะ?
มิมิ: ก็นะ ถ้าเป็นแบบนั้นได้ก็คงดี
--------------------------------------------------------------------------------
แล้วจากนั้นทั้งสองจึงเดินทางมาที่ปากทางเขาถ่ำ "ดันเจี้ยนซากโบราณป๊อปปิน"
เนียมิ: นี่น่ะเหรอ ดันเจี้ยนซากโบราณป๊อปปิน
จากนั้นทั้งสองก็เดินเข้าไปภายในถ่ำนั้น แน่นอนว่า มิมิยังคงเดินเอามือเกาะไหล่ของเนียมิอยู่ด้านหลังด้วยความระแวงเหมือนเดิม
บรรกาศภายในถ่ำค่อนข้างมืด แต่ตลอดทางก็มีแสงไฟน้อยๆ จากคบเพลิงที่วางอยู่ตามผนังถ่ำเป็นระยะๆ ทำให้ไม่มืดสนิทเหมือนกับที่วิหารโบราณ
ส่วนเส้นทางค่อนข้างมีความซับซ้อนกว่าที่วิหารมากพอสมควร ตลอดทางที่เดินไปนั้นทั้งสองได้พบกับเส้นทางแยกมากมายหลายทาง จนทำให้เนียมิต้องนำวิชาแมวเหมียวมาใช้อีกครั้ง เพื่อช่วยจดจำเส้นทาง โดยการวางคุกกี้ไว้ตามทางที่เดินผ่านไป
มิมิ: คราวนี้ ใช้คุกกี้แฮะ!
และเมื่อทั้งสองพบกับทางตัน
มิมิ: โห้.. เจอทางตันซะแล้ว
ในระหว่างที่กำลังเดินกลับเพื่อหาทางอื่นนั้น เนียมิได้ใช้ช็อกกระดานดำทำเครื่องหมาย [X] ไว้เพื่อจดจำว่าทางนี้เป็นทางตัน
เมื่อเขียนเสร็จ เนียมิก็ยกนิ้วโป้งให้มิมิ เธอจึงยกตามเพื่อตอบรับ
และหลังจากที่เดินหาอยู่นาน ในที่สุดพวกเธอก็ได้พบกับ "กล่องประหลาด" ที่วางอยู่ข้างทางของเส้นทางหนึ่ง
เนียมิ: Σ( °_°) เจอกล่องแล้วล่ะ คิดว่ามันน่าจะใช่นะ
แล้วทั้งสองจึงเดินเข้าไปดูกล่องใกล้ๆ ตัวกล่องมีลักษณะเป็นทรงลูกเต๋าสีเขียว ข้างกล่องมีลวดลายแปลกๆ คล้ายกับจิตรกรรมฝาผนังตามโบสถ์ และด้านบนมีล่องสำหรับวางกุญแจ
มิมิ: มันดูแปลกจริงๆ ด้วยล่ะ ฉันว่าคงจะใช้กล่องที่พวกเรากำลังหาอยู่แน่ๆ แล้วล่ะ
จากนั้นเนียมิจึงนำกุญแจมาวางบนล่องที่อยู่ด้านบนของกล่อง และทันใดนั้นก็เกิดแสงสว่างขึ้นตรงจุดที่วางกุญแจอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะดับไป
กล่องประหลาด: พวกเจ้าเป็นใครกัน?
มิมิ: เหวอ! Σ( °Д°) กล่องพูดได้!?
มิมิกระโจนเข้ามากอดเนียมิด้วยความตกใจ
กล่องประหลาด: ฮ่าๆๆ ไม่ต้องตกใจหรอก ข้าเป็นภูตผู้พิทักษ์ประจำกล่องใบนี้ อืม... พวกเจ้าใช้กุญแจปลุกให้ข้าตื่นขึ้น แสดงว่าอยากได้สมบัติที่อยู่ภายในกล่องนี้ใช่มั้ย?
มิมิ/เนียมิ: อืมๆ !!
ทั้งสองพยักหน้าตอบ ในขณะที่มิมิยังคงอยู่ในสีหน้าตกใจ
กล่องประหลาด: ถ้างั้นพวกเจ้าต้องตอบคำถามของข้าให้ได้ซะก่อนนะ และคำถามก็คือ... ใครที่เป็นผู้ประพันธ์บทเพลงคลาสสิก "Concerto No. 4 in F minor, Op. 8, RV 297, "Winter" (L'inverno)"
จากนั้นกล่องประหลาดก็เล่นเพลงตัวอย่างให้ฟัง แล้วจากนั้นทั้งสองก็ใช้เวลาคิดคำตอบอยู่พักหนึ่ง ก่อนที่เนียมิจะตอบออกไป
เนียมิ: อ๋อ!! เพลงนี้เป็นของ "dj TAKA"
กล่องประหลาด: X ผิดจ้า ยังเหลือโอกาสตอบได้อีก 1 ครั้งนะ
มิมิ: หรือจะหมายถึง... ผู้ประพันธ์เพลงฉบับดั้งเดิม?
แล้วมิมิก็ทำท่าชี้นิ้วไปที่กล่องประหลาด แสดงถึงการตอบอย่างมั่นใจ
มิมิ: คำตอบก็คือ... "อันโตนีโอ วีวัลดี (Antonio Vivaldi)" ยังไงล่ะ!!
กล่องประหลาด: O ปิ้งป๊องๆ ถูกต้องนะคร้าบบบบ!!
เนียมิ: โห้!! มิมิเก่งจัง!! (∩_∩)
มิมิ: แฮะๆ พอดีฉันชอบศึกษาประวัติศาสตร์ดนตรีน่ะ ก็เลยพอจะรู้เรื่องพวกนี้อยู่บ้าง (∩_∩)
กล่องประหลาด: เอาล่ะ ตามที่ได้สัญญาไว้ พวกเจ้าเชิญรับสมบัติที่อยู่ในหีบนี้ไปได้เลย!!
จากนั้นฝากล่องด้านบนก็ถูกเปิดออกมา แล้วจากนั้นทั้งสองจึงนำ "เอกสารลับ" ที่อยู่ภายในกล่องออกมาทันที
--------------------------------------------------------------------------------
เวลาต่อมาทั้งสองจึงเดินทางกลับมาหาโรบินเพื่อส่งเควสท์
มิมิ: นี่ค่ะ เอกสารที่ได้มาจากกล่องประหลาด
มิมิส่งเอกสารลับให้กับโรบิน แล้วเขาก็ทำการตรวจสอบเอกสารอยู่พักหนึ่ง
โรบินจอนท์: อืม..... ดูเหมือนว่าพวกเธอจะได้เจองานที่หินแล้วละนะ
เนียมิ: เอ๊? ทำไมเหรอคะ?
โรบินจอนท์: พวกเธอต้องกลับไปที่ดันเจี้ยนอีกครั้ง เพื่อไปปราบ "ทอมสโตน" (Tomstone) ที่อยู่ชั้นในสุดของที่นี่ แล้วนำอัญมณีของมันกลับมาให้ได้
มิมิ/เนียมิ: เอ๋!?
มิมิกับเนียมิตะโกนออกมาพร้อมกัน
เนียมิ: นี่ มิมิจัง
มิมิ: อะไรเหรอ?
เนียมิ: เธอคิดว่าคนอย่างฉันจะมีแฟนกับเค้าได้งั้นเหรอ?
มิมิ: เออ... ถ้าเอาตามคำทำนายของสเตลล่าละก็ คิดว่าน่าจะได้อยู่นะ..? แล้วทำไมอยู่ๆ เธอถึงถามเรื่องแบบนั้นล่ะ?
เนียมิ: คือฉันคิดว่าคนนิสัยแมนๆ อย่างฉัน คงไม่มีใครสนใจได้อยู่แล้วหรอกนะ
มิมิ: มันก็ไม่แน่นะ เพราะคนที่มีรสนิยมด้านความรักแบบแปลกๆ ก็มีอยู่เยอะเหมือนกัน
เนียมิ: แต่ว่าฉันไม่เคยมีความโรแมนซ์หรือเรื่องความรักอยู่ในหัวแบบเธอเลยนะ เพราะฉะนั้น เมื่อถึงตอนนั้นจริงๆ เธอช่วยแนะนำอะไรเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ให้หน่อยได้รึเปล่า?
มิมิ: แน่นอน ได้อยู่แล้วล่ะ ^_^
เนียมิ: ขอบใจนะ มิมิจัง! เธอนี่ช่างเหมือนพี่สาวฝาแฝดที่พึ่งพาได้จริงๆ (^U^)
แล้วจากนั้นทั้งสองก็รับประทานอาหารกันตามปกติ
เวลาต่อมาหลังจากที่ทานเสร็จแล้ว ในขณะที่ทั้งสองเดินออกมาหน้าร้าน ทั้งสองก็ได้พบกับวัยรุ่นชายสองคน
ไทม์เมอร์: อ้าว!! เนียมิจัง!!
เนียมิ: ไทม์เมอร์!!
แล้วทั้งสองฝ่ายก็เดินเข้ามาหากัน
ไทม์เมอร์: เธอมาทำอะไรที่เมืองนี้เหรอ?
เนียมิ: มาทำภารกิจล่าสแตมป์กันน่ะ ☆(^-゜)
"เดี๋ยวก่อนสิไทม์เมอร์ นายรู้จักกับเด็กคนนี้ด้วยเหรอ?"
ไทม์เมอร์: ก็.. นิดหน่อยน่ะ แฮะๆๆ ^_^
ไทม์เมอร์เกาหัวตัวเอง
มิมิ: แล้วคนที่มากับไทม์เมอร์ด้วยคือใครเหรอคะ?
"อ่อ! ผมชื่อ "ไอซ์" (ice) เป็นผู้จัดการส่วนตัวของไทม์เมอร์เอง ยินดีที่ได้รู้จักนะ"
เนียมิ: ผู้จัดการส่วนตัว..? ไม่จริงหรอกมั้ง อย่ามาล้อกันเล่นเลย
เนียมิไม่เชื่อว่าไอซ์เป็นผู้จัดการส่วนตัวจริงๆ เพราะเห็นว่าเขาอยู่ในวัยเดียวกับไทม์เมอร์นั่นเอง
ไอซ์: จริงแท้แน่นอน! ถึงผมจะอยู่ในวัยเดียวกับไทม์เมอร์ก็เถอะ แต่เห็นแบบนี้ผมก็มีความสามารถด้านดนตรีสูงนะครับ♪
เนียมิ: เอาล่ะๆ ฉันเชื่อแล้วก็ได้ ( ̄_ ̄|||)
มิมิ: แล้วตอนนี้ไทม์เมอร์หาน้องสาวเจอแล้วรึยัง?
ไทม์เมอร์: ยังเลยครับ และตอนนี้พวกผมเองก็เริ่มทำภารกิจล่าสแตมป์แล้วเหมือนกัน เพราะตามกฎของป๊อปปินมิวสิกแล้ว หากยังไม่ผ่านการทดสอบกับป๊อปปินลีดเดอร์ ก็จะยังไม่สามารถเดินทางไปเมืองอื่นได้น่ะ
เนียมิ: อ๋อ แบบนี้เอง พวกนายก็เลยมาที่เมืองนี้เพื่อหาภารกิจทำกันสินะ
ไอซ์: จริงด้วยสิ! ไหนๆ ก็ได้เจอกับพวกเธอแล้ว ผมขอลองดวลด้วยหน่อยสักเพลงจะได้รึเปล่า?
เนียมิ: ได้สิ จัดมาเลย!
===== POP'N BATTLE =====
Mimi/Nyami vs ice
Extreme Z4 - Forte Escape
===== END BATTLE =====
ผลการแข่งขัน มิมิกับเนียมิ เป็นฝ่ายชนะ
หลังจากที่ไอซ์เป็นฝ่ายแพ้ อยู่ๆ เขาก็ทำการเขวี้ยงเกียร์ของตัวเองทิ้งลงพื้นอย่างแรงจนเกียร์แตกออกเป็นเสี่ยงๆ ทำเอา มิมิ เนียมิ ถึงกับตกใจ
ไอซ์: อ่ะ! (⊙﹏⊙) โทษทีนะ พอดีผมหัวร้อนไปหน่อย แฮะๆ (* ̄▽ ̄*)ブ
ไอซ์กลับมาอารมณ์ดีอย่างรวดเร็วพร้อมกับเกาหัวตัวเอง
มิมิ: เมื่อกี้มันอะไรกันน่ะ...?
มิมิยังคงตกใจไม่หาย
ไทม์เมอร์: ปกติเวลาเขาโกรธก็มักจะเป็นแบบนี้ประจำอยู่แล้วล่ะ ไม่มีอะไรหรอก ^_^
ไอซ์: ถ้างั้นตอนนี้พวกเราขอตัวไปหาภารกิจทำกันต่อแล้วนะ แล้วเจอกันใหม่!
แล้วพวกเขาทั้งสองก็เดินจากไป
เนียมิ: บ๊ายบายจ๊ะ ( ̄_ ̄|||)
มิมิ: เอาเป็นว่าตอนนี้พวกเราเองก็ไปหาภารกิจทำกันต่อเหมือนกันดีกว่านะ
เนียมิ: อือ!!
--------------------------------------------------------------------------------
STAGE 14
「ดันเจี้ยนซากโบราณป๊อปปิน」
「ดันเจี้ยนซากโบราณป๊อปปิน」
--------------------------------------------------------------------------------
จากนั้นทั้งสองจึงเดินสำรวจหมู่บ้านเพื่อหาภารกิจต่อไปทำ
และในระหว่างนั้นทั้งสองก็ไปเจอกับบุคคลท่าทางน่าสงสัยคนหนึ่ง
เนียมิ: Σ( °_°) นั่นมันใครกันน่ะ ดูท่าทางแปลกๆ จัง
มิมิ: อาจจะมีภารกิจอะไรก็ได้นะ ลองเข้าไปดูกันเถอะ!
แล้วทั้งสองจึงเข้าไปหาบุคคลท่านนั้น
มิมิ: สวัสดีค่ะ!!
"อ่ะ! พวกเธอคือ...?"
เนียมิ: พวกเราคือ มิมิ กับ เนียมิ ค่ะ มีอะไรให้พวกเราช่วยไหมคะ?
"อ๋อ! พวกเธอเองเหรอ ที่เค้าร่ำลือกันจากคดีในเมืองหลวง ผมชื่อ "โรบินจอนท์" (Robin John) เป็นนักโบราณคดี เรียกสั้นๆ ว่า "โรบิน" ก็ได้ ยินดีที่ได้รู้จักนะ ฉันมีเรื่องอยากให้พวกเธอช่วยอยู่พอดีเลยล่ะ"
มิมิ: อะไรเหรอคะ?
แล้วโรบินก็นำเอกสารเก่าๆ ฉบับหนึ่งออกมาให้ทั้งสองดู
เนียมิ: นี่มัน...
โรบินจอนท์: เป็นเอกสารโบราณที่ผมขุดเจอมาจากแถวๆ นี้น่ะ
เนียมิ: เอกสารโบราณ??
โรบินจอนท์: อืม! ตอนนี้ผมกำลังไขปริศนาเกี่ยวกับเอกสารชิ้นนี้อยู่ พอจับใจความได้ว่าเป็นเอกสารที่บอกเกี่ยวกับสมบัติที่ซ่อนอยู่ในซากโบราณป๊อปปิน และได้ยินมาว่าที่ "ดันเจี้ยนซากโบราณป๊อปปิน" มี "กล่องประหลาด" ซุกซ่อนอยู่ ซึ่งภายในกล่องนั้นมีเอกสารลับที่เกี่ยวข้องกับเอกสารฉบับนี้อยู่ด้วย บางทีถ้าเราเอาเอกสารนั้นมาได้ อาจจะบอกอะไรเกี่ยวกับปริศนานี้ก็ได้
เนียมิ: งั้นหมายความว่างานที่จะให้พวกเราทำก็คือ...?
โรบินจอนท์: ไปเอา "เอกสารลับ" มาจาก "กล่องประหลาด" ที่อยู่ภายในดันเจี้ยนซากโบราณป๊อปปินกลับมาให้ได้ แต่ว่าการจะเปิดกล่องนั้นได้ ดูเหมือนว่าพวกเราจะต้องหา "ชิ้นส่วน" มารวมกันเป็นกุญแจที่ใช้สำหรับเปิดกล่องอีกทีนะ
มิมิ: ชิ้นส่วน งั้นเหรอคะ
โรบินจอนท์: ใช่ ชิ้นส่วนที่จะใช้รวมเป็นกุญแจมีทั้งหมด 3 ชิ้น และชิ้นส่วนที่ว่านี้ ฉันได้ยินมาว่าชิ้นแรกอยู่กับไกด์ประจำหมู่บ้าน ชิ้นที่สองอยู่กับนักดูดวง และชิ้นสุดท้าย... รู้สึกจะซ่อนอยู่ในวิหารโบราณ
เนียมิ: อ๋อ! รู้แล้ว ชิ้นแรกอยู่กับ "ชาเรียห์" ชิ้นที่สองอยู่กับ "สเตลล่า" และสุดท้าย เราต้องกลับไปที่วิหารโบราณนั่นอีกครั้งหนึ่งน่ะ
มิมิ: อืม! ใช่เลยล่ะ แต่ดีนะที่เราเคยไปหาพวกเค้าก่อนแล้ว ไม่อย่างนั้นคงต้องตามหากันอีกนานเลยล่ะ ^_^
เนียมิ: เออ... แล้วชิ้นที่อยู่ในวิหารโบราณ พอจะบอกใบ้หน่อยได้หรือเปล่าว่ามันอยู่ตรงจุดไหนของที่นั่น?
โรบินจอนท์: เออ... ถ้านับจากทางเข้าแล้วเดินตรงไปเรื่อยๆ จนเจอทางแยก 3 ทาง ให้เลี้ยวไปทางซ้ายนะ แต่ต่อจากนั้นผมไม่ทราบอะไรอีกแล้ว รู้แต่เพียงมันอยู่ในทางนั้นแหละ
เนียมิ: โอเค! ถ้างั้นพวกเราขอตัวไปก่อนแล้วนะคะ!
โรบินจอนท์: อืม! โชคดีล่ะ

มิมิ/เนียมิ: ไปลุยกันเลย!! (^_-)/☆\(-_^)
จากนั้นทั้งสองจึงเดินทางไปหา ชาเรียห์ และ สเตลล่า ตามลำดับ เพื่อขอ "ชิ้นส่วนประหลาด" และได้รับชิ้นส่วนมาแล้วเรียบร้อย เหลือเพียงชิ้นสุดท้าย...
--------------------------------------------------------------------------------
ณ วิหารโบราณ
ทั้งสองได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง ซึ่งแน่นอนว่า มิมิยังคงเดินเอามือเกาะไหล่ของเนียมิอยู่ด้านหลังด้วยความระแวงเหมือนเดิม
มิมิ: เนียมิจัง.. ถึงแม้ตอนนี้พวกเราจะแปลงร่างได้แล้วก็จริง แต่ฉันก็ยังรู้สึกกลัวที่มืดๆ แบบนี้อยู่ดี >︿<
มิมิกล่าวด้วยเสียงที่สั่นไปด้วยความกลัว ส่วนเนียมิก็แอบอมยิ้มกับคำพูดของมิมิเล็กน้อย
และเมื่อเดินมาจนถึงทางแยกแล้ว
เนียมิ: คราวที่แล้วพวกเราได้ กำไลป๊อปเปอร์ส มาจากทางตรงกลางใช่มั้ย คราวนี้เราจะไปทางซ้ายกัน!
แล้วทั้งสองก็เดินเข้าไปยังห้องทางซ้าย
เมื่อเดินเข้ามาไม่นานก็พบว่าเป็นห้องขนาดใหญ่ แต่ยังไม่กว้างมากเท่ากับห้องทางตรงกลางที่เคยเข้ามาก่อนหน้านี้
เนียมิ: อืม... รู้สึกเหมือนเราจะเริ่มมาเจอทางที่ซับซ้อนขึ้นแล้วแฮะ หวังว่าคงไม่หลงทางหรอกนะ?
แล้วจากนั้นทั้งสองก็เดินหน้าสำรวจต่อไป โดยภายในเส้นทางนี้มีห้องและทางเดินต่างๆ อยู่หลายทาง จนทำให้เนียมิต้องงัดสัญชาติญาณความเป็นแมวด้วยการนำเทียนมาปักไว้ตามจุดที่กำลังเดินไป เพื่อป้องกันหลงทาง
มิมิ: เนียมิจัง เธอพบเทียนมาด้วยเหรอ (เพิ่งรู้นะเนี่ย)
เนียมิ: อืม! พอดีเห็นว่าพวกเราต้องกลับมาที่นี่อีก ก็เลยเอาเทียนมาด้วยน่ะ (กันหลงทาง)
และหลังจากที่เดินสำรวจมาได้พักใหญ่ ในที่สุดพวกเธอก็ได้พบกับห้องเล็กๆ ห้องหนึ่ง ซึ่งตรงหน้ามีหีบวางอยู่
เนียมิ: เจอหีบแล้วล่ะ!! (★‿★)
จากนั้นเนียมิก็วิ่งเข้าไปเปิดหีบที่วางอยู่ตรงหน้า
มิมิ: เดียวก่อน เนียมิจัง! มันอาจจะ...
มิมิพยายามห้ามเนียมิ แต่ก็สายไปแล้ว เนียมิได้ทำการเปิดหีบออกมาเป็นที่เรียบร้อย
และทันทีที่หีบถูกเปิดออก ปากหีบก็เต็มไปด้วยแสงสว่าง แล้วก็เหมือนมีแรงลมบางอย่าง ดูดเนียมิให้เข้าไปในหีบนั้น
เนียมิ: เหวอ! (⊙_⊙;) อ้ากกกกกกกก!!!!!
เนียมิร้องเสียงหลง
มิมิ: เนียมิจัง!!
แล้วจากนั้นมิมิก็เข้ามาพยายามดึงตัวเนียมิให้หลุดออกจากหีบ แต่ก็ไม่สามารถสู้กับแรงดึงดูดได้ จนในที่สุดร่างของทั้งสองก็ถูกดูดเข้าไปในหีบนั้น แล้วจากนั้นฝาหีบก็ถูกปิดลงราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
--------------------------------------------------------------------------------
เวลาต่อมา เมื่อทั้งสองรู้สึกตัวจึงค่อยๆ ลุกขึ้นมา
เมื่อทั้งสองมองไปรอบๆ พบว่าทั้งคู่เหมือนอยู่ในห้วงมิติแห่งหนึ่งที่เต็มไปด้วยดวงดาวมากมาย
เนียมิ: ที่นี่มันที่ไหนกัน...
และเมื่อลงมองที่ด้านล่างของตัวเอง พบว่าจุดที่กำลังยืนอยู่นั้นไม่มีพื้นแต่อย่างใด รอบตัวของพวกเธอ 360 องศาเป็นห้วงอวกาศที่มีแต่ดวงดาว
มิมิ: ไม่มีพื้นแฮะ เหมือนกับว่าเรากำลังลอยอยู่เลย หรือว่าพวกเราจะ... >﹏<
"ในที่สุด ก็หาสถานที่ลับเจอจนได้สินะ"
อยู่ๆ ก็มีเสียงเด็กผู้ชายคนหนึ่งเรียกเข้ามาในหูของทั้งสอง ซึ่งเสียงนั้นเป็นเสียงเดียวกับที่เคยเรียกพวกเธอมาแล้วเมื่อครั้งก่อนๆ
เนียมิ: เสียงนั่นมัน...!
แล้วจากนั้นทั้งสองจึงพยายามมองหาต้นทางของเสียง และเมื่อมองหันไปมาอยู่หลายครั้ง ในที่สุดทั้งสองก็ได้พบกับบุคคลที่เป็นเจ้าของเสียงปริศนาจากครั้งก่อน
มิมิ: ไม่จริง นั่นมัน...
บุคคลที่พวกเธอเห็นเป็นเด็กวัยรุ่นชายสวมหมวกและแว่นกันแดดสีน้ำเงิน ซึ่งเขาผู้นั้นก็คือ...
มิมิ/เนียมิ: MZD !!
มิมิกับเนียมิตะโกนออกมาพร้อมกัน
MZD: ฮ่าๆ ไม่ได้เจอกันตั้งนานเลยนะ
เนียมิ: ไม่จริงน่ะ คุณตายไปแล้วไม่ใช่เหรอ??
MZD: ก็ใช่นะ แต่ว่า... ตัวฉันที่เห็นอยู่ตอนนี้ ไม่ใช่ MZD ที่พวกเธอรู้จักหรอกนะ
มิมิ: หมายความว่ายังไง?
MZD: ก็เพราะว่า MZD ที่พวกเธอรู้จักน่ะ เป็นร่างจำแลงที่ฉันสร้างขึ้นมาอีกทียังไงล่ะ (ที่เป็นประธานบริษัทเกม PONAMI)
จากคำตอบนี้ทำให้มิมิถึงกับงงเล็กน้อย แต่ท่าทางเนียมิจะจับใจความได้ เนียมิจึงตอบกลับไป
เนียมิ: อ๋อ.. อย่างนี้เอง แสดงว่าร่างของคุณที่อยู่ตอนนี้ ก็คือตัวจริงสินะ?
MZD: Yes! ถูกต้อง ตัวจริงของฉันมาจาก "โลก AC" และโลกที่พวกเธออยู่ในตอนนี้ก็คือ "โลก CS" ที่ฉันสร้างขึ้นมาให้ใหม่ยังไงล่ะ
มิมิ: โลก AC? โลก CS เหรอ? มันคืออะไรกันแน่??
มิมิงุนงงมากความเดิม
MZD: อืม... ดูเหมือนว่าพวกเธอจะเป็น มิมิ เนียมิ ที่เป็นคนละคนกับโลก AC จริงๆ ด้วยสินะ งั้นเดี๋ยวฉันจะเล่า "ความจริง" ทั้งหมดให้ฟังแล้วกัน
[เพลงประกอบ glory day (JHS Remix) - JHS]
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว... ดินแดน AC กับ CS นั้นเคยอยู่บนโลกเดียวกันมาก่อน โดยที่เทวทูตสองตนของฉันคือ "?" (ฮาเตนะ) จะรับหน้าที่ดูแลดินแดน AC ส่วน "!" (คันตัน) รับหน้าที่ดูแลดินแดน CS จนกระทั่งเวลาผ่านไปหลายปี เผ่าพันธุ์ CS เกิดการเจริญอย่างรวดเร็วผิดปกติ ซึ่งหากปล่อยไว้คันตันจะมีพลังอำนาจเหนือกว่า MZD ผู้เป็นพระเจ้าเสียเอง เช่นนั้น ฮาเตนะจึงหยุดยั้งคันตันเอาไว้ด้วยการแยกดินแดนออกเป็นสองโลก คือการสร้างดาวเคราะห์ดวงใหม่สำหรับดินแดน CS โดยเฉพาะขึ้นมาในชื่อ "เมกะเทียร์" แล้วส่งมันไปไว้ยังที่ๆ ห่างไกลจากจักรวาลของโลก AC เป็นระยะทางหลายล้านปีแสง พร้อมกับผนึกคันตันไว้ในดาวเมกะเทียร์ และคันตันก็หลับไหลอยู่ภายใน "เกาะป๊อปปิน" อันเป็นดินแดนผืนเก่าที่ถูกย้ายมาอยู่บนโลกใหม่นี้ตั้งแต่นั้นมา
เนียมิ: แสดงว่าโลกคู่ขนานที่มี "ตัวเราอีกคน" มีอยู่จริงๆ ด้วยสินะ
มิมิ: อืม!
MZD: แต่ทว่าในตอนนี้ คันตันก็ได้ถูก "ใครบางคน" ทำการปลุกให้ตื่นขึ้นมาอีกครั้ง และคันตันก็ได้เลือก "ใครบางคน" ที่ว่านั้นให้กลายมาเป็นร่างจำแลงของตนไปซะแล้ว
เนียมิ: หรือจะหมายถึง... เซ?
MZD: ถูกต้องแล้ว! แต่ฉันไม่รู้หรอกนะว่า "ใครบางคน" ที่ว่านั้นคือใคร
มิมิ: แล้วเสียงกระซิบที่พวกเราได้ยินเมื่อครั้งก่อนหน้านี้ก็คือ...?
MZD: ใช่! ฉันเป็นคนเรียกให้พวกเธอมายังวิหารโบราณ เพื่อมาหา กำไลป๊อปเปอร์ส ยังไงล่ะ และหน้าที่ของพวกเธอในตอนนี้ก็คือการกำจัดคันตันให้หายไปจากโลกนี้ซะ โดยพวกเธอจะต้องเดินทางไปยัง "สุสาน CS" ที่อยู่ใจกลางของเกาะเพื่อไปทำลาย "กลไก" ของมันให้จงได้ และเมื่อนั้นคันตันก็จะหายไปจากโลกนี้อย่างสมบูรณ์ พร้อมกับที่คนๆ นั้นก็จะได้กลับคืนร่างเดิมอีกด้วย
เนียมิ: เหมือนกับที่ชาเรียห์เคยบอกไว้ไม่ผิดเลยล่ะ!
มิมิ: ใช่ๆ
MZD: แต่ฉันจะขอบอกอะไรอย่างหนึ่งเกี่ยวกับป๊อปเปอร์สนะ การแปลงร่างเป็นป๊อปเปอร์สได้ พวกเธอทั้งสองจำเป็นจะต้องอยู่พร้อมกันไม่เช่นนั้นจะไม่สามารถแปลงร่างได้ และชุดของป๊อปเปอร์สจะมีพลังป้องกันพิเศษคือ "เกราะออร่า" โดยเกราะออร่าจะทำหน้าที่รับความเสียหายแทนร่างกาย ทำให้ทนต่อการบาดเจ็บ และเกราะออร่านี้สามารถฟื้นฟูขึ้นมาได้เองหากไม่ถูกโจมตีในระยะเวลาหนึ่ง แต่การแปลงร่างในแต่ละครั้งนั้นจะต้องใช้พลังป๊อปปินออร่าจากกำไลส่วนหนึ่ง หากใช้เวลาอยู่ในร่างป๊อปเปอร์นานเกินไป ป๊อปปินออร่าก็มีสิทธิหมดจนทำให้ไม่สามารถแปลงร่างได้เช่นกัน และการชาร์ตพลังต้องใช้เวลาทั้งคืนเพื่อให้สามารถกลับมาแปลงร่างได้อีกครั้ง เพราะฉะนั้น อย่าใช้พลังอย่างพร่ำเพรื่อ!
มิมิ/เนียมิ: ทราบแล้วค่ะ!!
MZD: ถ้างั้นตอนนี้ก็ได้เวลาที่พวกเธอต้องกลับแล้วล่ะ ขอให้พวกเธอที่อยู่ในโลกนี้โชคดีนะ! (⌐■_■)ノ♪
แล้วจากนั้นทั้งสองก็ถูกวาร์ปกลับมาที่วิหารอีกครั้ง
มิมิ: กลับมาที่เดิมแล้วล่ะ
และเมื่อมองไปตรงหน้า พบว่าไม่มีหีบวางอยู่แล้ว
เนียมิ: หีบหายไปแล้วแฮะ แต่ว่า...
มิมิ: อะไรเหรอ?
เนียมิ: ตอนนี้พวกเราได้ชิ้นส่วนกุญแจชิ้นสุดท้ายมาเรียบร้อยแล้วล่ะ (ได้มาตอนไหนไม่รู้)
มิมิ: ถ้างั้นพวกเราก็รีบกลับไปหาโรบินกันเถอะ!
แล้วจากนั้นทั้งสองก็เดินทางกลับไปหาโรบินเพื่อส่งเควสท์
--------------------------------------------------------------------------------
มิมิ/เนียมิ: กลับมาแล้วค่า!!~
โรบินจอนท์: กลับมากันแล้วเหรอ
เนียมิ: นี่ค่ะ ชิ้นส่วนทั้ง 3 ชิ้น
เนียมิส่งไอเทมเควสท์ให้กับโรบิน
โรบินจอนท์: อืม... เดี๋ยวฉันลองเอาชิ้นส่วนไปประกอบดูก่อนนะ รออยู่ตรงนี้ก่อนแป๊บนึง
แล้วจากนั้นโรบินก็เดินจากไป เพื่อเอาชิ้นส่วนทั้งหมดมาหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว
จากนั้นไม่นานโรบินก็เดินกลับมา พร้อมกับไอเทมเควสท์ชิ้นใหม่
โรบินจอนท์: ประกอบเสร็จเรียบร้อยแล้ว กุญแจสำหรับเปิดกล่อง
เนียมิรับไอเทมเควสท์จากโรบิน
โรบินจอนท์: เอาล่ะ ต่อไปพวกเธอต้องไปยัง "ดันเจี้ยนซากโบราณป๊อปปิน" เพื่อนำกุญแจไปเปิด "กล่องประหลาด" ที่อยู่ในนั้นนะ
มิมิ/เนียมิ: ค่ะ!!
โรบินจอนท์: แต่ก่อนไป ฉันขอเตือนอะไรอย่างหนึ่งนะ ภายในถ่ำนั้นรู้สึกจะมีสัตว์ร้ายพิศดารต่างๆ อาศัยอยู่ด้วย ยังไงพวกเธอก็คอยระวังตัวด้วยแล้วกัน
มิมิ: ห้า!! สัตว์ร้ายพิศดารเหรอ?? ขอยกเลิกภารกิจได้ป๊ะ? >﹏<
เนียมิ: ( ̄_ ̄|||) ไม่ต้องกลัวหรอกมิมิจัง ถ้าพวกเราเจอมันเมื่อไหร่ ก็แค่แปลงร่างเป็นป๊อปเปอร์สแล้วสู้กับมันซะก็หมดเรื่อง
มิมิ: ก็จริงนะ แต่ว่า... ถ้าเกิดพวกเราใช้พลังจนหมดล่ะ??
เนียมิ: ฉันคิดว่าพลังคงไม่หมดง่ายๆ หรอก ตราบใดที่พวกเราไม่อยู่ในร่างป๊อปเปอร์สนานเกินไป ...คิดว่านะ?
มิมิ: ก็นะ ถ้าเป็นแบบนั้นได้ก็คงดี
--------------------------------------------------------------------------------
แล้วจากนั้นทั้งสองจึงเดินทางมาที่ปากทางเขาถ่ำ "ดันเจี้ยนซากโบราณป๊อปปิน"
เนียมิ: นี่น่ะเหรอ ดันเจี้ยนซากโบราณป๊อปปิน
จากนั้นทั้งสองก็เดินเข้าไปภายในถ่ำนั้น แน่นอนว่า มิมิยังคงเดินเอามือเกาะไหล่ของเนียมิอยู่ด้านหลังด้วยความระแวงเหมือนเดิม
บรรกาศภายในถ่ำค่อนข้างมืด แต่ตลอดทางก็มีแสงไฟน้อยๆ จากคบเพลิงที่วางอยู่ตามผนังถ่ำเป็นระยะๆ ทำให้ไม่มืดสนิทเหมือนกับที่วิหารโบราณ
ส่วนเส้นทางค่อนข้างมีความซับซ้อนกว่าที่วิหารมากพอสมควร ตลอดทางที่เดินไปนั้นทั้งสองได้พบกับเส้นทางแยกมากมายหลายทาง จนทำให้เนียมิต้องนำวิชาแมวเหมียวมาใช้อีกครั้ง เพื่อช่วยจดจำเส้นทาง โดยการวางคุกกี้ไว้ตามทางที่เดินผ่านไป
มิมิ: คราวนี้ ใช้คุกกี้แฮะ!
และเมื่อทั้งสองพบกับทางตัน
มิมิ: โห้.. เจอทางตันซะแล้ว
ในระหว่างที่กำลังเดินกลับเพื่อหาทางอื่นนั้น เนียมิได้ใช้ช็อกกระดานดำทำเครื่องหมาย [X] ไว้เพื่อจดจำว่าทางนี้เป็นทางตัน
เมื่อเขียนเสร็จ เนียมิก็ยกนิ้วโป้งให้มิมิ เธอจึงยกตามเพื่อตอบรับ
และหลังจากที่เดินหาอยู่นาน ในที่สุดพวกเธอก็ได้พบกับ "กล่องประหลาด" ที่วางอยู่ข้างทางของเส้นทางหนึ่ง
เนียมิ: Σ( °_°) เจอกล่องแล้วล่ะ คิดว่ามันน่าจะใช่นะ
แล้วทั้งสองจึงเดินเข้าไปดูกล่องใกล้ๆ ตัวกล่องมีลักษณะเป็นทรงลูกเต๋าสีเขียว ข้างกล่องมีลวดลายแปลกๆ คล้ายกับจิตรกรรมฝาผนังตามโบสถ์ และด้านบนมีล่องสำหรับวางกุญแจ
มิมิ: มันดูแปลกจริงๆ ด้วยล่ะ ฉันว่าคงจะใช้กล่องที่พวกเรากำลังหาอยู่แน่ๆ แล้วล่ะ
จากนั้นเนียมิจึงนำกุญแจมาวางบนล่องที่อยู่ด้านบนของกล่อง และทันใดนั้นก็เกิดแสงสว่างขึ้นตรงจุดที่วางกุญแจอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะดับไป
กล่องประหลาด: พวกเจ้าเป็นใครกัน?
มิมิ: เหวอ! Σ( °Д°) กล่องพูดได้!?
มิมิกระโจนเข้ามากอดเนียมิด้วยความตกใจ
กล่องประหลาด: ฮ่าๆๆ ไม่ต้องตกใจหรอก ข้าเป็นภูตผู้พิทักษ์ประจำกล่องใบนี้ อืม... พวกเจ้าใช้กุญแจปลุกให้ข้าตื่นขึ้น แสดงว่าอยากได้สมบัติที่อยู่ภายในกล่องนี้ใช่มั้ย?
มิมิ/เนียมิ: อืมๆ !!
ทั้งสองพยักหน้าตอบ ในขณะที่มิมิยังคงอยู่ในสีหน้าตกใจ
กล่องประหลาด: ถ้างั้นพวกเจ้าต้องตอบคำถามของข้าให้ได้ซะก่อนนะ และคำถามก็คือ... ใครที่เป็นผู้ประพันธ์บทเพลงคลาสสิก "Concerto No. 4 in F minor, Op. 8, RV 297, "Winter" (L'inverno)"
จากนั้นกล่องประหลาดก็เล่นเพลงตัวอย่างให้ฟัง แล้วจากนั้นทั้งสองก็ใช้เวลาคิดคำตอบอยู่พักหนึ่ง ก่อนที่เนียมิจะตอบออกไป
เนียมิ: อ๋อ!! เพลงนี้เป็นของ "dj TAKA"
กล่องประหลาด: X ผิดจ้า ยังเหลือโอกาสตอบได้อีก 1 ครั้งนะ
มิมิ: หรือจะหมายถึง... ผู้ประพันธ์เพลงฉบับดั้งเดิม?
แล้วมิมิก็ทำท่าชี้นิ้วไปที่กล่องประหลาด แสดงถึงการตอบอย่างมั่นใจ
มิมิ: คำตอบก็คือ... "อันโตนีโอ วีวัลดี (Antonio Vivaldi)" ยังไงล่ะ!!
กล่องประหลาด: O ปิ้งป๊องๆ ถูกต้องนะคร้าบบบบ!!
เนียมิ: โห้!! มิมิเก่งจัง!! (∩_∩)
มิมิ: แฮะๆ พอดีฉันชอบศึกษาประวัติศาสตร์ดนตรีน่ะ ก็เลยพอจะรู้เรื่องพวกนี้อยู่บ้าง (∩_∩)
กล่องประหลาด: เอาล่ะ ตามที่ได้สัญญาไว้ พวกเจ้าเชิญรับสมบัติที่อยู่ในหีบนี้ไปได้เลย!!
จากนั้นฝากล่องด้านบนก็ถูกเปิดออกมา แล้วจากนั้นทั้งสองจึงนำ "เอกสารลับ" ที่อยู่ภายในกล่องออกมาทันที
--------------------------------------------------------------------------------
เวลาต่อมาทั้งสองจึงเดินทางกลับมาหาโรบินเพื่อส่งเควสท์
มิมิ: นี่ค่ะ เอกสารที่ได้มาจากกล่องประหลาด
มิมิส่งเอกสารลับให้กับโรบิน แล้วเขาก็ทำการตรวจสอบเอกสารอยู่พักหนึ่ง
โรบินจอนท์: อืม..... ดูเหมือนว่าพวกเธอจะได้เจองานที่หินแล้วละนะ
เนียมิ: เอ๊? ทำไมเหรอคะ?
โรบินจอนท์: พวกเธอต้องกลับไปที่ดันเจี้ยนอีกครั้ง เพื่อไปปราบ "ทอมสโตน" (Tomstone) ที่อยู่ชั้นในสุดของที่นี่ แล้วนำอัญมณีของมันกลับมาให้ได้
มิมิ/เนียมิ: เอ๋!?
มิมิกับเนียมิตะโกนออกมาพร้อมกัน
>>>>> TO BE CONTINUED <<<<<